Carabini: „Wybita szyba” Bastiata - krytyka
Celem moje krytyki nie jest umniejszenie znaczenia lekcji udzielonej przez Bastiata. Chcę raczej poddać krytyce wnioski, do jakich doszedł Bastiat w swoim przykładzie zbitej szyby. Moje wysiłki zmierzają więc do wzmocnienia lekcji zawartej w pracach Bastiata, poprzez zagłębienie się w to co, naprawdę jest niewidoczne w przykładzie zbitej szyby. Mam nadzieję, że czytelnicy zrobią to samo i wykorzystają tak zdobytą wiedzę, do poddania wydarzeń gospodarczych jeszcze bardziej wnikliwej analizie.
Murray: Petycja sprzedawców książek
Kiedy składaliśmy na Wasze ręce naszą poprzednią petycję, wiedzieliśmy, że zadziałacie, i rzeczywiście zadziałaliście. W 1980 roku my — skromni, lokalni francuscy księgarze — stanęliśmy w obliczu konkurencji ze strony hurtowych sprzedawców książek, którzy skorzystali z naiwności społeczeństwa przez obniżkę cen, którą złośliwie nazwali „rabatem”. Jednak wy dostrzegliście czym w rzeczywistości było to posunięcie: nieuczciwą praktyką handlową, nieuzasadnionym podarkiem. W 1981 roku uchwaliliście prawo świątobliwego Jacka Langa, które pozwalało wydawcom ustalać ceny książek i zakazywało komukolwiek sprzedawania książek z „rabatem” niższym niż 5%.
Metodologia ekonomii głównego nurtu
Machaj: Jak być popperystą w ekonomii?
Prezentujemy artykuł pt. "Jak być popperystą w ekonomii?" dr. Mateusza Machaja, który ukazał się w czasopiśmie naukowym Lectiones & Acroases Philosophicae VI 1 (2013) w tomie pt. "Granice nauki" pod redakcją dr. Zbigniewa Pietrzaka.
Metodologia ekonomii głównego nurtu
Howden: Wskaźnik ubóstwa
Wskaźnik zubożenia (WZ) bierze pod uwagę wszystkie trzy wymienione powyżej czynniki, aby pokazać w jakim stopniu oddziałują one wzajemnie i określić, jak nędznego życia możesz oczekiwać w przyszłości. W skrócie, WZ jest sumą: 1) stopy inflacji, 2) przeciętnej stawki podatkowej oraz 3) wartość bieżąca wieczystej renty, która miałaby wykupić dług publiczny (wszystkie te wielkości są wyrażone w procentach).
Mises: Wyjątkowe miejsce ekonomii
Pomyślny rozwój ludzkości zależy od dwóch czynników: od tego, czy ludzie wybitni będą mieli intelektualną moc tworzenia solidnych teorii ekonomicznych, oraz od tego, czy ci sami lub inni ludzie będą umieli je tak przedstawić, aby zostały zaakceptowane przez większość.
Reed: Siedem błędów ekonomicznych
Dlaczego ekonomiści tak często się sprzeczają? Jest tak, ponieważ - jak zwięźle ujął to Henry Hazlitt - „Ekonomię nawiedza więcej błędów niż jakąkolwiek inną znaną człowiekowi naukę”. Lawrence Reed przedstawia i krytykuje siedem z nich.
Riggenbach: Henry Hazlitt i wschodzące pokolenie libertarian
Dzięki Hazlittowi zdołano przekształcić ruch libertariański w coś o wiele, wiele większego, lepiej zintegrowanego oraz intelektualnie i instytucjonalnie silniejszego niż kiedykolwiek wcześniej.
Rockwell: Wszystko, co kochasz, zawdzięczasz kapitalizmowi
Kapitalizm pomógł nam stworzyć współczesny dobrobyt. Innymi słowy, obecną sytuację zawdzięczamy kapitałowi gromadzonemu przez wieki w rękach wolnych ludzi. Dzięki niemu powstały różne innowacje w dziedzinie gospodarki, a miliony ludzi na świecie jednocześnie konkurują i współpracują ze sobą na zasadzie podziału pracy. Oszczędności, inwestycje, podejmowane ryzyko i setki lat pracy niezliczonej liczby wolnych ludzi sprawiło, że taka rzeczywistość mogła zaistnieć. A wszystko dzięki wyjątkowej zdolności społeczeństwa rozwijającego się w warunkach wolności do osiągania przez jego członków wyznaczonych celów.
Metodologia ekonomii głównego nurtu
Block: Wolność od wartościowania w ekonomii
Nietrudno dostrzec, jak łatwo dziedzina taka jak ekonomia mota się w dysputy etyczne. Ekonomiści codziennie stykają się z pytaniami, na które odpowiedzi mocno wiążą się z nadziejami, aspiracjami i dobrobytem ekonomicznym różnorakich środowisk społecznych. Następstwa ceł, kontroli cenowej, płac minimalnych, subsydiów i polityk instytucji rządowych są ważnymi determinantami siły gospodarczej, jaką każdy z nas będzie dysponował.
Metodologia szkoły austriackiej
Murphy: Austriacki student wobec głównego nurtu ekonomii
Większość rozpoczynających karierę naukową ekonomistów austriackich - ze względu na to, że stanowią oni niewielką grupę - żeby uzyskać tytuł doktora, musi przejść studia według ortodoksyjnych kanonów ekonomii głównego nurtu (...). Poniższe zestawienie nie jest w żadnej mierze kompletne, ani nie ujmuje wszystkich zasadniczych twierdzeń ekonomii austriackiej. Mam jednak nadzieję, że moje omówienie tematu będzie stanowiło zachętę dla obecnych doktorantów, żeby nie tracili ducha i ukończyli pisanie swoich prac dyplomowych...
Block: Ta książka to cały ja!
Była to pierwsza książka o ekonomii, która mnie porwała. Wcześniej przeczytałem kilka nudnych. Bardzo nudnych. Czy wspominałem coś o nudzie? Natomiast z Ekonomią w jednej lekcji było przeciwnie — ta książka uczepiła się mnie i już nie chce puścić. Pierwszy raz przeczytałem ją w 1963 r. Sam nie wiem, ile jeszcze razy czytałem ją później. W całości — może z pół tuzina razy, a fragmentarycznie — nie zliczę. Zawsze wracam do niej, gdy prowadzę zajęcia wprowadzające do ekonomii.
Machlup: Kompleks niższości nauk społecznych
Dobra „metoda naukowa” nie może odrzucać żadnej techniki prowadzenia dociekań, uważanej za użyteczną przez szczerego i doświadczonego uczonego. Agresja i restryktywność różnych poglądów metodologicznych, jakie rozwinęli przedstawiciele nauk społecznych — w podświadomych próbach skompensowania swego poczucia niższości względem rzekomego „prawdziwego naukowca” — są godne ubolewania. Dążenia do ustanowienia monopolu jednej metody, moralizatorska perswazja oraz publiczne zniesławianie w celu wykluczenia innych owocują krzywdzącymi ograniczeniami badań i analiz, poważnie zakłócając ich rozwój.
Rajsic: Odrzucanie rzeczywistości
Jednym z najczęściej popełnianych błędów jest traktowanie ekonomicznych modeli jako normatywnych standardów rzeczywistości, a nie raczej jako luźnej metafory i ilustracji logicznych wniosków płynących z wcześniejszych teoretycznych analiz. To błędne rozumowanie kreuje zachętę do „naprawiania” rzeczywistości, aby dopasować ją do modelu. Zazwyczaj to poprawianie tylko pogarsza sprawę, ponieważ nie ma takiej rzeczywistości, która wymagałaby korekty. Tak naprawdę w takim przypadku mamy do czynienia z modelem ekonomicznym, który nie uwzględnia kluczowych cech faktycznego stanu rzeczy.
Mises: Zasadnicze problemy ludzkiej egzystencji
Wiedza ekonomiczna jest zasadniczym elementem konstrukcji ludzkiej cywilizacji. Jest fundamentem, na którym zbudowane zostały wszystkie osiągnięcia współczesnego przemysłu, a także moralne, intelektualne i medyczne osiągnięcia minionych wieków. Od ludzi zależy, czy we właściwy sposób skorzystają ze wspaniałego skarbu tej wiedzy, czy pozostawią go niewykorzystanym.
Murphy: Najważniejsza w życiu lekcja ekonomii
Jak już informowaliśmy, w naszym sklepie można już zakupić najnowsze wydanie Ekonomii w jednej lekcji Henry’ego Hazlitta. Przedstawiamy wstęp do niedawnego amerykańskiego wydania autorstwa Roberta Murphy'ego, który twierdzi, że ta książka zmieniła jego życie. Uważa za "pocieszające, że istnieje ta wybitna książka, która przekona każdego do poparcia wolności gospodarczej i zdrowej polityki gospodarczej" i dodaje, że "po lekturze tej książki otworzysz oczy — jak miliony czytelników przed Tobą". Czy potrzeba lepszej rekomendacji?
Metodologia szkoły austriackiej
Wiśniewski: Metodologia austriackiej szkoły ekonomii: obecny stan wiedzy
Podczas gdy paradygmat neoklasyczny opiera się na modelowaniu, odwołuje się do pozytywizmu i empiryzmu oraz w dużej mierze polega na matematyce, austriacka szkoła ekonomii wykorzystuje podejście przyczynowo-realistyczne, aprioryczną dedukcję (wyraźnie jednak określając właściwą, pozateoretyczną rolę danych empirycznych) i logikę werbalną.
Machaj: Algorytm najlepszego wyboru nie tylko w małżeństwie
Zaczęło się od opracowanego w latach 60. XX w. algorytmu, który opisywał przykład nazywany „problemem stabilnego małżeństwa”. Nie chodziło o odpowiedź na odwieczne pytanie, jak żyć, lecz o dość prosty problem obliczeniowy, zademonstrowany na przykładzie małżeństw. Algorytm ten ma dla jego twórców wagę przyznanej właśnie nagrody Nobla.
Hoppe: Jak Mises odbudował ekonomię?
W poszukiwaniu fundamentów ekonomii Mises wykracza poza intuicję. Podejmuje wyzwanie rzucone przez empiryzm i historyzm w celu systematycznego zrekonstruowania podstaw, na których owe przeczucia mogą być zrozumiane jako poprawne i uzasadnione. Nie chce on w ten sposób pomóc w ustanowieniu nowej dyscypliny ekonomii. Bynajmniej, poprzez wyjaśnienie tego, co wcześniej pojmowano wyłącznie intuicyjnie, Mises wykracza daleko poza to, czego dotychczas dokonano. Rekonstruując racjonalne fundamenty intuicji ekonomistów, daje nam pewność co do właściwej ścieżki ku wszelkim przyszłym odkryciom w ekonomii oraz zabezpiecza nas przed systematycznym intelektualnym błędem.
Gertchev: Nagroda Nobla w dziedzinie ekonomii
Jedynym celem badań naukowych powinien być wkład w rozwój nauki albo poprzez rewizje błędów przeszłości, albo odkrywanie dotychczas nieznanych prawd. Analiza decyzji Komitetu Noblowskiego pokazuje, że Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla trafiała przeważnie w ręce ekonomistów promujących interwencjonizm i stosowanie metod matematycznych. Kwestia prawdziwości prezentowanych teorii pozostawała na drugim planie.
Anderson: Czy ekonomia to bezwartościowa ideologia?
Komentarze "New York Timesa" do niedawnego werdyktu komitetu noblowskiego w sprawie nagrody w dziedzinie ekonomii wskazują, że m.in. redaktorzy tej gazety chętnie przyszywają teoriom ekonomicznym łatkę ideologii. Ich zdaniem prawa ekonomiczne zostały stworzone przez ludzi i przez nich mogą zostać zmienione. Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej sposobom rozumowania redaktorów nowojorskiego dziennika, to dojdziemy do wniosku, że to oni uprawiają ideologię, podczas gdy ekonomiści są naukowcami.
Finegold Catalan: Implikacje świata niedoskonałego
Rynki są niedoskonałe. Gatunek ludzki jest omylny. Perfekcja jest albo nieosiągalna, albo nie istnieje. Fakty te (w przeciwieństwie do ogólnie przyjętego konsensu) obalają interwencjonizm i wspierają wolny rynek.
