Magness: Czy ekonomiści powinni doradzać despotycznym państwom?
Porozmawiajmy bez hipokryzji...
Jasay: Sowieckie dziedzictwo
Kolonie Związku Sowieckiego miały wyjątkowe nieszczęście...
Reed: Setna rocznica Bitwy Warszawskiej
„Wszyscy wolni ludzie powinni być wdzięczni Polakom za to zwycięstwo”.
Ebeling: Pięć wielkich zwycięstw klasycznego liberalizmu
Jakie były wizja i cele liberalizmu w XVIII i XIX wieku?
Curzon-Price: Wolny handel i tolerancja - przypadek Szwajcarii
Głównym powodem, dla którego małe państwa są bogate, jest po prostu to, że handlują więcej niż duże państwa. Można powiedzieć, że nie jest to kwestia wyboru, a jedynie zwykłej geografii gospodarczej. Ale to byłby błąd. Każde państwo, małe czy duże, musi mieć politykę regulująca handel zagraniczny, a protekcjonizm można znaleźć wszędzie
Nieroda: Suwerenność stanów czy supremacja Unii?
Wojna secesyjna to tragiczny epizod w historii Ameryki, który kosztował życie ponad 600 000 Amerykanów. Jak zauważyła amerykańska historyk Drew G. Faust, jest to więcej niż łączna liczba ofiar po stronie Stanów z dwóch wojen światowych, wojny z Hiszpanią, wojny z Meksykiem i wojny z imperium brytyjskim w 1812 roku. Nic więc dziwnego, że Biblioteka Kongresu mieści dziesiątki tysięcy tytułów poświęconych temu wydarzeniu i po ponad 150 latach od wybuchu konfliktu jest to nadal szeroko dyskutowany temat.
Reed: Migoczące światła dla wolności
Chociaż sam nie mam polskiej krwi — mój ojciec był pochodzenia irlandzko-szkockiego, a moja mama była Niemką — to byłbym niezwykle dumny, gdybym posiadał polską krew. Polska waleczność w obliczu inwazji, okupacji i tyranii jest godna naśladowania. W niedawnych czasach Polacy odegrali kluczową rolę w tym niezwykle ważnym wydarzeniu, jakim było rozwiązanie Imperium Sowieckiego w latach 80. XX wieku. Świat jest winien niespłacalny dług wdzięczności polskim wojownikom o wolność, którzy wyrzucili komunizm na śmietnik historii 30 lat temu.
Hoppe: Poglądy polityczne Johanna Wolfganga von Goethego
Większość Europejczyków wie, że Gorthe był największym niemieckim pisarzem i poetą, oraz jednym z gigantów światowej literatury. Mniej znany jest fakt, że był bezkompromisowym przedstawicielem klasycznego liberalizmu, przekonującym, iż wolny handel i wolna wymiana kulturalna są kluczem do prawdziwego narodowego dobrobytu i pokojowej integracji międzynarodowej. Walczył także przeciwko ekspansji, centralizacji i unifikacji władzy uważając, że tendencje te mogą wyłącznie zaszkodzić dobrobytowi i prawdziwemu rozwojowi kulturalnemu.
McCaffrey: Państwo policyjne w socjalistycznej Rumunii
Historia rodziny Buganów skłania nas do refleksji, że oprócz ogromnej ilości problemów gospodarczych i naruszeń praw człowieka, socjalizm niszczył również niektóre podstawowe więzi pomiędzy jednostkami. Przykładem takiego destrukcyjnego działania było rozbijanie rodzin: Ion Bugan w 1985 roku został zmuszony do rozwodu w związku z ryzykiem „skażenia” swoimi poglądami małżonki oraz dzieci.
Rothbard: Rockefeller, Morgan i wojna
Trzeba jasno powiedzieć, że to, która partia znajduje się u władzy w Stanach Zjednoczonych, jest o wiele mniej ważne od finansowych i bankowych powiązań danego reżymu. Możemy wspomnieć o jednej z akcji administracji Eisenhowera, która pokazuje zadziwiający wpływ personelu bezpośrednio powiązanego z bankierami i interesami finansowymi. W 1951 r. reżym Mohammeda Mossadeka w Iranie zdecydował o nacjonalizacji Anglo-Irańskiej Kompanii Naftowej. Nowo powołana administracja Eisenhowera od razu poważnie zaangażowała się w sytuację i doprowadziła do powrotu szaha na tron. Po długich zakulisowych negocjacjach przywrócono działanie przemysłu naftowego w Iranie, ale na innych zasadach. Brytyjczycy nie mieli już dla siebie całego tortu — ich udziały w nowym konsorcjum zredukowano do 40 proc., tyle samo dostało się pięciu największym firmom naftowym z USA.
Kline: Kontrola broni w nazistowskich Niemczech
Istnieje wiele teorii oraz prac związanych z powstaniem Trzeciej Rzeszy i Holocaustem. Książka Stephena Halbrooka z 2013 r. to interesująca i ważna pozycja ukazująca, w jaki sposób zakaz posiadania broni przysłużył się celom Hitlera, zmierzającego do eksterminacji Żydów i innych „wrogów publicznych”.
Goodwin: Anarchia w czasach Merowingów
Dla tych, którzy szukają przykładu z historii, gdzie władza państwa była minimalna, a życie społeczne funkcjonowało dobrze, w wielu przypadkach w zgodzie z myślą klasycznego liberalizmu, lepiej niż w prawie każdym okresie kontroli państwowej, Merowingowie z tzw. ciemnych wieków i ich filozoficzni potomkowie — postkarolingowie — dają tutaj światły przykład.
Woods: Wielki głód na Ukrainie
Gdy Sowieci po raz trzeci i definitywny uzyskali kontrolę nad Ukrainą w 1920 r., zrozumieli, iż czekają ich bezustanne powstania i opór, chyba że poczynią spore ustępstwa na rzecz ukraińskiej autonomii kulturowej. Dlatego przez następną dekadę Ukraińcom w zasadzie pozostawiono ich język i kulturę, ale część rosyjskich komunistów zawsze uważała, że ukraiński nacjonalizm był źródłem niedającego się tolerować podziału w sowieckich szykach, i że prędzej czy później z tą sytuacją trzeba będzie się jakoś skonfrontować.
Llamas: Absolutyzm w XXI wieku
Możemy zaobserwować, że hegemonia monarchii absolutnej od XVI do XVIII wieku możliwa była tylko dzięki pojawieniu się koncepcji i instytucji wcześniej nieznanych, takich jak państwo narodowe, zerwanie z Kościołem, odejście od prawa naturalnego, zmiana postrzegania koncepcji suwerenności i „cnoty” w sferze polityki.
Rothbard: Koniec kadencji Hoovera
Herbert Hoover reagował na wyzwania Wielkiego Kryzysu działaniami szybkimi i zdecydowanymi, które podejmował właściwie przez całą kadencję, wcielając w życie „największy program ataku i obrony” przeciw kryzysowi, jaki kiedykolwiek powstał w Ameryce. W dzisiejszych kategoriach „postępu” powinien zakończyć kadencję jako zwycięski bohater. Tymczasem zostawił Amerykę zupełnie zrujnowaną, pogrążoną w najdłuższym i najdotkliwszym kryzysie w dziejach.
Rothbard: Ocena rządów pani Thatcher
Odejście od władzy pani Margaret Thatcher odbyło się w tym samym stylu, w jaki sprawowała rządy — buńczucznym słowom „Żelazna Dama nigdy nie odejdzie” towarzyszył brak jakiegokolwiek działania z jej strony, co w efekcie doprowadziło do jej szybkiej dymisji.
Rothbard: Widmo pani Thatcher
Jedynym rezultatem thatcheryzmu było stłumienie wzrostu gospodarczego oraz spowodowanie, wydawać by się mogło, permanentnej recesji w połączeniu z wysoką stopą bezrobocia. W skrócie thatcheryzm urzeczywistnił jeden z najgorszych makroekonomicznych scenariuszy.
Gray: Antyczny komunizm w Sparcie
Pytanie, w którym momencie można mówić o początku historii socjalizmu, może być okazją do gorącej dyskusji. O tym, że elementy socjalizmu występowały w życiu publicznym przed nadejściem czasów współczesnych, świadczyć może chociażby ustrój Sparty. Nawet jeśli „socjalizm” antyku nie może, na swój sposób, rościć sobie prawa do bycia integralną częścią historii socjalizmu, jego przedstawiciele wymagają uwagi jako inspiratorzy socjalizmu w dużo późniejszych czasach.
Rothbard: Cel rządu w kolonii Plymouth
Religia była jedną z głównych cech odróżniających północne i południowe kolonie. Na południu dominował założony przez państwo Kościół anglikański, a w północnych koloniach osiedlali się członkowie kościołów rozłamowych. Rozłamowcy przybyli do Ameryki głównie dlatego, że pragnęli utworzyć wspólnoty, w których mogliby swobodnie praktykować swoje wierzenia. Sformowany przez nich rząd nie był jednak gestem niezależności od Anglii, lecz miał na celu utrzymanie kontroli nad niepokornymi kolonistami.
Earle: Powstanie Comuneros i płynąca z niego nauka
Niemalże zapomniany bunt Comuneros jest opisywany (a często w ogóle pomijany) w podręcznikach historii jako pomniejsze powstanie poddanych Królestwa Kastylii przeciwko monarchii w początkach szesnastego stulecia. Jednakże, po bliższym zbadaniu ten historyczny epizod aż kipi od teoretycznych wskazówek i ostrzeżeń dla austrolibertarian, niosąc wielkie znaczenie — zarówno w teoretycznym, jak i pragmatycznym wymiarze.
Mises: Co naziści zapożyczyli od Marksa?
Niemieccy nacjonaliści musieli zmierzyć się dokładnie z tym samym problemem, co marksiści. Oni także nie byli w stanie wykazać poprawności własnych twierdzeń ani udowodnić fałszu teorii ekonomii i prakseologii. Schronili się więc pod dachem polilogizmu, przygotowanego dla nich przez marksistów.
- Poprzednia
- 1
- 2
- 3
- Następna
