Rudowski: Jak wprowadzić standard złota

Autor: Rafał Rudowski
Wersja PDF

Teksty publikowane jako working papers wyrażają poglądy ich Autorów – nie są oficjalnym stanowiskiem Instytutu Misesa.

Idea przywrócenia złotu statusu oficjalnego pieniądza (czy też, jak to się często określa, „przywróceniem standardu złota”) wydaje się zyskiwać na popularności na całym świecie i niewykluczone, że już w niedalekiej przyszłości władze przynajmniej niektórych państw postanowią wprowadzić ją w życie. Do realizacji tego celu będą potrzebować jakiegoś planu określającego, jakie działania należy podjąć. Tego rodzaju plany istnieją, jednakże większość z nich, a w każdym razie większość spośród znanych autorowi niniejszego tekstu, opiera się na dyskusyjnym założeniu, że przekształcenie systemu pieniężnego powinno wiązać się z ustanowieniem stałego kursu wymiany między złotem a jednostką obowiązującej waluty (czy też, jak kto woli, „zdefiniowaniem” tej jednostki jako pewnej ilości złota) oraz wykorzystaniem posiadanych przez rząd lub bank centralny rezerw złota, które mają być udostępnione po oficjalnym kursie[1]. Pierwszy z problemów, na jaki może się natknąć jakakolwiek reforma oparta na powyższych zasadach, to zbyt mała ilość złota w państwowych rezerwach. Dotyczy to zwłaszcza krajów, których rezerwy są skromne, ale nawet kraje, których rządy mają relatywnie dużo drogocennego metalu, nie są wcale w komfortowej sytuacji. Dla ilustracji przyjrzyjmy się przypadkowi Stanów Zjednoczonych — kraju szczycącego się największymi rezerwami złota na świecie.